Kısa bir veda bıraktım kapının önüne, Kimse fark etmedi, sen bile. Bir cümle yetti dağılmama içimden, Uzun susuşlara gerek yoktu diye. Kısa bir veda dedim kendime, İnanmak istedim kolay olduğuna. Oysa en uzun ayrılıklar, Bir anlık susuşla başlıyormuş meğer. Ne gözyaşı vardı bu hikâyede, Ne de ardına bakacak bir hâl. Sadece içimde büyüyen bir boşluk, Adını koyamadığım bir veda. Kısa bir veda sandım giderken, Uzun bir yokluk bıraktı ardımda. Ayrılık bazen kısa bir cümledir, Ömrün içine düşen bir nokta.