Sustuğum her yerde adın kaldı, Cümleler yarım, kalbim tamam. Gitmek bazen bağırmak değildir, En çok da susarak kırılır insan. Bir şey demedim, diyemedim sana, Sözler içimde ağır bir yük gibi. Ayrılık bazen kapıyı çarpmaz, Sessizce söndürür içindeki ışığı. Şimdi suskunluk kaldı aramızda, Ne sorusu var ne de cevabı. Unutmak değil bu öğrendiğim, Sadece alışmak yokluğuna yavaş yavaş.